Indrukwekkende herdenking Piet Post

 

Gerrit Stulp

 

Het is 15 december 25 jaar geleden, dat de bekende Leeuwarder musicus Piet Post op zestigjarige leeftijd  overleed. Dat was voor menigeen een grote schok, want Piet Post was in de stad een opvallende en erkende muzikale persoonlijkheid. Gistermiddag werd in de Grote Kerk van Leeuwarden als een hommage aan deze cantor-organist een concert gegeven op ’zijn’ geliefde Müller-orgel.

Precies dertig jaar lang heeft Post dit instrument mogen bespelen en werd door hem de toon gezet in talloze kerkdiensten. De Jacobijner Kerk noemde hij vaak zijn ’huis’ en dat was het eigenlijk ook. Velen, onder wie gemeenteleden, muziekliefhebbers en vooral zijn orgelleerlingen, hebben daaraan nog de dierbaarste herinneringen.

 

Sfeer van toen

Het was gistermiddag even, dat de sfeer van toen weer terug was, toen een vijftal uitvoerende musici het gehele programma vulde met louter composities uit alle periodes uit het actieve muzikale leven van Piet Post. Deze musici hebben allen een speciale relatie met de componist gehad, hetzij als dochter (de sopraan Margo Post), hetzij als leerling (Harke Iedema en Dirk Donker) of als collega (Jan Jongepier en Theo Jellema).

Zij zorgden er gisteren voor dat het leek alsof de rijzige gestalte van Post zich in de kerk waande, waarbij men tevens een juiste inschatting kon geven van de compositorische betekenis van Post. En die blijkt niet onbelangrijk.

Zijn oeuvre kan men in drie ontwikkelingsfasen onderscheiden. Zijn jeugdwerken uit de tijd voor 1945. De werkjes zijn vooral verkennend en experimenteel en vooral zoekend naar een persoonlijke eigenheid. Zij verraden een enorme muzikaliteit en inventiviteit. Typerend voor deze periode was een Elegie uit 1938 en een fraai Adagio, opgedragen aan medestudent Herman Blekkenhorst en zeer begripvol door Harke Iedema vertolkt.

 

Lofzang

De tweede en voor Piet Post de invloedrijkste en in scheppend vermogen de belangrijkste periode is die van na 1948 geweest. Post heeft veel particuliere leerlingen gehad, bij wie hij muzikaal een diepe indruk heeft nagelaten. In deze tijd schrijft hij zijn fraaiste composities.

Het indrukwekkendste werk mag wel genoemd worden de Partita diverse sopra, of De lofzang van Maria uit 1948, uitstekend vertolkt door Theo Jellema. Maar ook de bijzondere Vier Miniaturen voor zang en orgel, werd ontroerend gezongen door dochter Margo. De periode van MPA-docent is niet de sterkste. De in modern klankidioom gecomponeerde Missa in tempore inquietudinis is wel interessant, maar mist toch de gewenste zeggingskracht.

 

Gistermiddag werd met dit indrukwekkende concert een groot musicus geëerd.

 

 

Friesch Dagblad,  22 november 2004